خوبید؟

-آره.

خب خداروشکر خوش به حالتون من که این ماه حالم افتضاح بود خیلی بد بودم واسه همین نمی اومدم آپ کنم شرمنده همه دوستای عزیزم اگه بهشون سر نزدم وهمینطور عید رو تبریک نگفتم  عذر میخوام باور کنید اصلا نمی تونستم بیام  ولی به جاش الان تبریک میگم اشکال که نداره فقط یه مدت گذشته بازم ببخشید.

امروز داشتم مجله میخوندم یه مطلبی دیدم که واقعا راست، گفتم  بذارم شما هم بخونید.

دوست....

یک دوست معمولی هیچ گاه نمی تواند گریه تورا ببیند.

یک دوست واقعی شانه هایش ازگریه تو تر خواهد شد.

دوست معمولی اسم کوچک والدین تو را نمی داند.

دوست واقعی شاید تلفن آنها را نوشته باشد.

دوست معمولی یک جعبه شکلات واسه مهمانی تو می آورد.

دوست واقعی زودتر به کمک تو می آید وتا دیر وقت برای تمیز کردن می ماند.

دوست معمولی ازدیرتماس گرفتن تو ناراحت می شود.

دوست واقعی می پرسد که چرا نتوانستی زودتر تماس بگیری؟

دوست معمولی دوست دارد به مشکلات تو گوش دهد.

دوست واقعی سعی در حل آنها می کند.

یک دوست معمولی مانند یک مهمان عمل می کند ومنتظر می ماند تا ازاوپذیرایی شود.

دوست معمولی می پندارد که دوستی شما بعد از مرافعه تموم می شود.

یک دوست واقعی می داند که بعد از مرافعه دوستی محکم تر میشود.

یک دوست واقعی کسی است که وقتی همه تو را ترک کرده اند با تو می ماند.

میخوام از میثم جونم یه معذرت خواهی طولانی بکنم  شرمنده تم فدات شم خودت که ازحال وروزم خبرداشتی تورو خدا ببخش منو قربونت برم الهی

عذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذذرمیخوام.

می بخشی منو عزیز دلم؟

فدای همتون امیدوارم منو ببخشید فعلا.

دوستون دارم ..................بوووووووووووووووووووووووووووووووووووووس.

خوب هستین؟

چه خبر؟

این مدت نبودم شرمنده م کردید .ازهمه تون ممنونم .

راستش یه مشکل واسم پیش اومده بود نتونستم بیام.ولی دوستم بود ازاونم خیلی ممنونم مر30آلا جونم  قربونت که تونستی کمکم کنی.

ازتک تک شماها ممنون که اینقد مهربونید باوجود اینکه نبودم بهم سرزده بودید الان که اومدم  واقعا خوشحالم همه ناراحتی هام یادم رفت.فداتون دوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووستون دارم

داداش میثم جونم واقعا نمیدونم ازشرمنده گی  چی بگم.داداشی گلم واسم یه مشکل پیش اومده بود واسه همین پیدام نبود، سیمم دست یکی ازدوستام بود به همین خاطر نزنگیدم و اس ندادم ولی همیشه به یادت بودم ازاین که ناراحتت کردم معذرت میخوام ببخش.عزیزم دووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووست دارم خیلی، وقتی سیمم رو آوردم بهت میزنگم فدات شم.

ازداداش میثم جون وعزیزومهربونم و سالارجون،مریم جون،پارسای عزیزم،داداش میلاد گلم،شقایق عزیز،گل پری جونم،فرزانه گلم،رزعزیزم،اسما جون،زهرا جون،دورترین نزدیک دوست عزیزم،امیر جون(عشق پرزده)،پارسای عزیزم،کوروش جون،عسل جونم،سهیل جونم،افسانه ی عزیزم،فرشاد جونم،ساراجون،بهارجون،سحرعزیز،قاتل فراری،نویدجونم،یکتای گلم

خلاصه بازم خیلی خیلی ممنوم مر30

حرف من وتو

من می گم سلام عزیزم                    تو می گی زودباش خسیسم

من می گم شدم دیونه                    تومی گی بازم بهونه 

من می گم دوری چه سخته            تو می گی این کاربخته

من می گم تورو دوست دارم           تو می گی نیا کنارم

من می گم دلم چه تنگه              تو می گی دلی که سنگه!

من می گم بهترین یاری           تو می گی بازم سرکاری

من می گم شدم بازنده           تو می گی  منم برنده

من می گم تو شمع منی        تو می گی  بامن دشمنی

من می گم  برات میمیرم      تو می گی ازحرفات سیرم

من می گم خیلی غریبم        تو می گی  نده فریبم

من می گم در انتظارم        تو می گی تو نیستی یارم

من می گم بده دلخوشی       تو می گی بکن خودکشی

نیمه شب آواره وبی حس وحال           درسرم سودای جامی بی زبان

پرسه ای آغازکردیم درخیال              دل به یاد آورد ایام وصال

ازجدایی یک دوسالی می گذشت         یک دو سال از عمر رفت وبرنگشت

دل به یاد آورد اول بار را               خاطرات اولین دیدار را

آن نظربازی آن اسرار را               آن دو چشم مست آهو واررا

هم چو رازی مبهم وسربسته بود        چون من از تکرار او هم خسته بود

آمد وهم آشیان شد با من او            هم نشین وهم زبان شد بامن او

خسته جان بود وکه جان شد با من او      ناتوان بود وتوان شد با من او

دامنش شد خوابگاه خستگی           این چنین آغاز شد دلبستگی

وای از آن شب زنده داری تا سحر       وای ازآن عمری که با اوشد به سر

مست او بودم زدنیا بی خبر            دم به دم این عشق می شد بیشتر

آمد ودر خلوتم دم ساز شد          گفتوگوها بین ما آغاز شد

گفتمش،گفتمش:در عشق پابرجاست دل     گرگشایی چشم دل زیباست دل

گرتو ذورعمان شوی دریاست دل         بی تو شام بی فرداست دل

دل از عشق روی توهیران شده          درپی عشق تو سرگردان شده

گفت،گفت:درعشقت وفادارم بدار     من تو را بس دوست می دارم بدار

شوق وصلت را به سردارم بدار      چون تویی اخمور خمارم بدار

با تو شادی می شود غم های من       باتو زیبا می شود فردای من

گفتمش:عشقت به دل افسون شده        دل ز جادوی رخت افسون شده

جزتو هریادی به دل مدفون شده     عالم اززیبایی ات مجنون شده

برلبم بگذاشت لب یعنی خموش       طعم بوسه ازسرم برد عقل وهوش

درسرم جزعشق او سودا نبود      بهرکس جزاودراین دل جا نبود

دیده جزبرروی او بینا نبود         همچو عشق من هیچ گل زیبا نبود

خوبی او شهره ی آفاق بود        در نجابت،درنکوهی طاق بود

روزگار؛روزگار اما وفا با ما نداشت      طاقت خوشبختی ما را نداشت

پیشه پای عشق ما سنگی گذاشت        بی گمان از مرگ ما پروا نداشت

آخر این قصه هجران بود و بس        حسرت ورنج فراوان بود وبس

یار مارا ازجدایی غم نبود            درغمش مجنون عاشق کم نبود

برسرپیمان خودمحکم نبود        سهم من ازعشق ماتم نبود

بامن دیوانه پیمان ساده بست       ساده ام آن عهد و پیمان را شکست

بی خبر پیمان یاری راشکست       این خبر ناگاه پشتم را شکست

آن کبوترعاقبت ازبندرست        رفت وبا دلداری دیگر عهدبست

با که گویم اوکه همخون من است     خصم جان وتشنه ی خون من است

بخت بدبین،وصل اوقسمت نشد    این گدا مشمول آن رحمت نشد

                        آن طلا حاصل به این قیمت نشد

عاشقان راخوش دلی تقدیر نیست            با چنین تقدیربد،تدبیرنیست

ازغمش بادود ودم همدم شدم       باده نوش غصه ی اومن شدم

مست ومخمورخراب ازغم شدم        ذره ذره آب گشتم کم شدم

آخرآتش زد دل دیوانه را           سوخت بی پروا پر پروانه را

عشق من؛عشق من ازمن گذشتی،خوش گذر      بعدازاین حتی تو اسمم  رانبر

خاطراتم را توبیرون کن زسر         دیشب از کف رفت،فردارانگر

آخراین بارازمن بشنوپند           برمن وبرروزگارم دل مبند

عاشقی رادیرفهمیدی چه سود        عشق دیرین گسسته تاروپود

گرچه آب رفته بازآید به رود         ماهی بی چاره اما مرده بود

بعدازاین هم آشیانت هرکس هست        باش با او یاد تو مارا بس است

                             باش با یادتو مارا بس است 

آمدنت مبارک

امشب میخواهم برروی صفحه ی

سپید هستی به زبان ساده

به زبان اطلس ها

بنویسم:    آمدنت مبارک

عهدی که باتو بستم عزیزم

هرگزشکستنی ندارد

این عهد تا پای مرگم شکستنی نخواهد داشت

هه ناسه کانی ته مه نیکی تری

پرخه ندهت پیروز....

وه رزیکی همیشه سه وزت پیروز.....

 هه موچرکه وساته کانی ژیانت پیروز......

ئازیزم روژی له دایک بونت پیروز.........

ایشالا که هزار سال عمرکنی عزیزم وطعم لذت بخش خوشبختی رو بچشی و همیشه همیشه موفق باشی

بوپیروزترین یاد.....

بوجوانتری وشه......

بوناسکترین هه ست.......

پیت ده لیم:

من اومدم

امتحاناتم تموم شد امیدوارم همه ی دوستای گلم  موفق باشن........

مر۳۰ازهمهی دوستای گلم که همیشه به یادم بودید ونظر گذاشتید .یه بوووووووووووووووووووس قشنگ واسه همه تون

راستی اصل کاری رو یادم رفت اومدم این  روز فرخنده رو به همه ی پدر های دنیا بخصوص پدر گلم ونازنین ودوست داشتنی خودم تبریک بگم

میخوام امروز پدرمو بوسه بارون کنم

بابا جونم روزت مبارک ایشالله که سایه ت همیشه بالا سرمون باشه چون هرچی که دارم ازتوست

دوووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووست دارم پدددددددددددددددددددرررررم

ایشالله همه ی پدرا زنده وسرحال باشن

دراینجا هم میخوام  به اونایی که پدرشون ازدست دادن تسلیت عرض کنم وبگم که فداتون خدا

 بیامرزدتشون و واسه اونهایی که پدراشون مریضن آروزی سلامتی میکنم وایشالله زود خوب میشن.

یه بار دیگه میگم بابا جونم روزت مبارک.خیلی خیلی دوست دارم

باوه گیان روژت موباره ک هیوادارم همو کاتیک سلامت بیت خوشم ده ویت باوه گیان

خواب دیدم با خدا گفتگو می کنم

*خدا گفت: می خواهی با من گفتگو کنی؟

                           *گفتم اگر وقت داشته باشی

*خدا لبخند زد،وقت من ابدی است.

*گفت: چه سوالاتی در ذهن داری؟که می خواهی ازمن بپرسی؟

* گفتم:چه چیز بیش از همه شما رو درمورد انسان متعجب میکند؟

  * خدا پاسخ داد........................ 

* اینکه آنها از بودن در دوران کودکی اندهگین می

شوند،عجله دارند که زود بزرگ شوندوبعد حسرت آن

 دوران را می خورند.

*این که سلامتیشان را صرف به دست آوردن پول وپولشان

 راخرج حفظ سلامتی میکنند

 *این که با نگرانی نسبت به آینده،زمان حال فراموششان

 می شود.

*آنچنان که در آینده زندگی می کنند نه در حال.

 *این که چنان زندگی می کنند که گویی هرگز نخواهند

 مرد.

*وچنان می میرند که گویی هرگز زنده نبوده اند.

              *خداوند دست های مرا در دست گرفت.

*مدتی هردو ساکت ماندیم.

                                                  *بعد پرسیدم.

*به عنوان خالق انسان ها می خواهی چه درس هایی یاد

 بگیرند؟

                              *خدا با لبخند پاسخ داد

 *یاد بگیرند که نمی توان دیگری را مجبور به

 دوست داشتن خود کرد

                              *اما می توان محبوب دیگران شد

*یاد بگیرند که خوب نیست خود را با دیگران مقایسه کنند

(چشم همچشمی)

 *یاد بگیرند که ثروتمند کسی نیست که دارایی بیشتری دارد؟

                     *بلکه کسی است که نیاز کمتری دارد

*یاد بگیرند ظرف چند ثانیه می توانیم زخمی عمیق دردل

 کسانی که دوستشان داریم ایجاد کنیم؟

وسالها وقت لازم خواهد بود تا آن زخم التیام یابد.

                  *بخشیدن بخشش یاد بگیرند

*یاد بگیرند کسانی هستند که آنها را عمیقا دوست دارند.

  *اما بلد نیستند که احساساتشان را ابرازکنند یا نشان دهند

در خلال یک نبرد بزرگ،فرمانده قصد حمله به نیروی عظیمی از دشمن را داشت .فرمانده به پیروزی

نیروهایش اطمینان کامل داشت ولی سربازان دودل بودند.

فرمانده سربازان را جمع کرد،سکه ای از جیب خود بیرون آورد،رو به آنها کرد وگفت:سکه را بالا می

اندازم،اگر رو بیاید پیروز می شویم واگر پشت بیاید شکست می خوریم.

بعد سکه را به بالا پرتاب کرد.سربازان همه با دقت به سکه نگاه کردند تا به زمین رسید.

سکه به سمت رو افتاده بود.

سربازان نیروی فوق العاده ای گرفتند وبا قدرت به دشمن حمله کردند وپیروز شدند.

پس از پایان نبرد،معاون فرمانده نزد او آمد وگفت:قربان شما واقعا می خواستید سرنوشت جنگ را به

 یک سکه واگذار کنید؟

فرمانده با خونسردی گفت:بله وسکه را به او نشان داد.

 هردو طرف سکه رو بود.

تلقین کردن همیشه جواب می دهد البته همیشه سعی کنید تلقین مثبت باشد.پس بیایید برای رسیدن به آنچه

می خواهید به خود تلقین کنید که شما میتونید به آن برسید من مطمئنم که شما به آنچه می خواهید، خواهید

رسید چه حال باشد چه آینده .درضمن اگه دیدید اطرافیانتان از چیزی نا امید شدند با گفتن این که آنها به

هر چه می خواهند میتونن برسند به آنها امید را باز گردانید .با توکل به خداوند وتلقین (من به آنچه که

میخواهم میرسم)یا(تو به آنچه می خواهی حتما می رسی) به هر چی که می خواهید می رسید .

من با خدا غذا خوردم!

پسرکی بود که می خواست خدا راملاقات کند،او می دانست تارسیدن به خدا باید راه

 دورودرازی بپیماید.به همین دلیل چمدانی برداشت ودرون آن را پرازساندویچ ونوشابه

 کردوبی آنکه به کسی چیزی بگوید،سفررا شروع کرد.چند کوچه آنطرف تربه یک پارک

 رسید،پیرمردی را دید که درحال دانه دادن به پرندگان بود.رفت پیش اورفت و روی

 نیمکت نشست.پیرمرد گرسنه به نظر می رسید،پسرک هم احساس گرسنگی می کرد.پس

 چمدانش را باز کرد ویک ساندویچ ویک نوشابه به پیرمرد تعارف کرد.پیرمرد غذارا

 گرفت ولبخندی به کودک زد.پسرک شاد شدوبا هم شروع به خوردن کردند.آنها تمام

 بعدازظهررابه پرندگان غذا دادندوشادی کردند،بی آنکه کلمه ای با هم حرف بزنند.وقتی

 هوا تاریک شد،پسرک فهمید که باید به خانه برگردد،چند قدمی دور نشده بود که برگشت و

 خود را در آغوش پیرمرد انداخت،پیرمرد با محبت اورا بوسید ولبخندی هدیه داد.وقتی

پسرک به خانه برگشت،مادرش با نگرانی ازاو پرسید:تا این وقت شب کجا بودی؟

پسرک درحالی که خیلی خوشحال به نظر می رسید،جواب داد:پیش خدا!

پیرمرد هم به خانه اش رفت.همسر پیرش با تعجب ازاو پرسید:چرا اینقدر خوشحالی؟

پیرمرد جواب داد :امروز بهترین روز عمرم بود،من امروز در پارک با خدا غذا خوردم!

همواره::::

همواره تنهاييم

تنها در اين زندان

تنها در اين محبس

اين خانه ي ويران

همواره تنهاييم

تنها در اين خانه

تنها در اين وهم

ميراث کاشانه

همواره تنهاييم

تنها در اين ترديد

جايي که ديو شب

پروانه را دزديد

همواره تنهاييم

در جمع ياران هم

در يک کوير خشک

در زير باران هم

همواره تنهاييم

وقتي که مي آييم

وقتي که دستان را

بر سنگ مي ساييم

همواره تنهاييم

در اين نفس تنگي

در قلب يک بن بست

مدهوش دلتنگي

همواره تنهاييم

وقتي که در خوابيم

وقتي که در شب ها

همراه مهتابيم

همواره تنهاييم

اما نمي مانيم

با اينکه رمز شب ، ها را نمي دانيم

همواره تنهاييم

تنها تر از مهتاب

تنهاتر از رويا

تنها تر از يک خواب

همواره تنهاييم

تنهاتر از خورشيد

همچون ستون هاي

یک تخت جمشيد

همواره تنهاييم

همچون خداي خويش

تنها تر از تنها

همچون شب درويش

همواره تنهاييم

وقتي که در خاکيم

وقتي گرفتار

دستان ناپاکيم

همواره تنهاييم

چون پروانه شب

يک جا نمي پاييم

زيرا که در ابهام

دنبال معناييم

اما این بار به خاطر امروز برایت می گویم ، بخوان

.

.

.

.

.

.

.

خواندی! دیدی که چقدر ناگفته داشتم؟ و همه این را غرور نامیدند! و حتی تو..!

این بار فکرم  را تا سر حد فکر ساده نوشتم  تا همه بخوانند!

دیروز خاک ساعاتی گریه می کرد انگار باز دلتنگ بود

به هنگام شب باران به آرامی در گوش خاک ندا داد :چک چک چک چک !

این ندا را همه حتی پدرم نیز شنید ،  باران هیچ ترسی ندارد اما ابرها  وادارش کرده بودند تا غرورش ریزش کند!

خاک جان گرفت ، باران نیز آرام یافت

سلام اي غروب غريبانه دل
سلام اي طلوع سحرگاه رفتن
سلام اي غم لحظه هاي جدايي
خداحافظ اي شعر شبهاي روشن

خداحافظ اي شعر شبهاي روشن
خداحافظ اي قصه عاشقانه
خداحافظ اي آبي روشن عشق
خداحافظ اي عطر شعر شبانه

خداحافظ اي همنشين هميشه
خداحافظ اي داغ بر دل نشسته
تو تنها نمي ماني اي مانده بي من
تو را مي سپارم به دلهاي خسته

تو را مي سپارم به ميناي مهتاب
تو را مي سپارم به دامان دريا
اگر شب نشينم اگر شب شکسته
تو را مي سپارم به روياي فردا

به شب مي سپارم تو را تا نسوزد
به دل مي سپارم تو را تا نميرد
اگر چشمه واژه از غم نخشکد
اگر روزگار اين صدا را نگيرد

خداحافظ اي برگ و بار دل من
خداحافظ اي سايه سار هميشه
اگر سبز رفتي اگر زرد ماندم
خداحافظ اي نوبهار هميشه

ياد تو ::::::

زير بـاران با ياد تو ميروم

بـه دنبال جاي پـاي تـو

تـو را مـي پرستـم من شـبانـه

بـراي لحـظه هـاي شادمانه

بـراي بـا تو بودن صادقـانـه

مـي آيم من بـه پيشـت عاشقانه

بـه تودل بستـم من شاعرانه

اما افسـوسازدرك زمانه

چه زيباست راز زمانه

اگرزندگي باشد يك ترانه

آرزوی من اینست
که دو روز طولانی
درکنار تو باشم فارغ از پشیمانی
آرزوی من اینست
یا شوی فراموشم
یا که مثل غم هر شب گیرمت در آغوشم

آرزوی من اینست
که تو مثل یک سایه
سر پناه من باشی
لحظه تر گریه

آرزوی من اینست
نرم و عاشق و ساده
همسفر شوی با من در سکوت یک جاده
آرزوی من اینست
هستی تو من باشم
لحظه های هوشیاری مستی تو من باشم

آرزوی من اینست
تو غزال من باشی
تک ستاره روشن در خیال من باشی
آرزوی من اینست
در شبی پر از رویا
پیش ماه و تو باشم
لحظه ای لب دریا

آرزوی من اینست
از سفر نگویی تو
تو هم آرزویی کن
اوج آرزویی تو
آرزوی من اینست
مثل لیلی و مجنون
پیروی کنیم از عشق
این جنون بی قانون
آرزوی من اینست
زیر سقف این دنیا
من برای تو باشم
تو برای من تنها

باران که می بارد تو می آیی            بارانِ گل ، بارانِ نیلوفر
باران ِمهر و ماه و آئینه                     بارانِ شعر و شبنم و شبدر

باران که می بارد تو در راهی            از دشت شب تا باغ ِ بیداری
از عطر عشق و آشتی لبریز             با ابر و آب و آسمان جاری

غم می گریزد ، غصه می سوزد        شب می گدازد ،سایه می میرد
تا عطرِ آهنگ تو می رقصد.....           تا شعر باران تو می گیرد........

روزهاي خوب باهم بودنمان گذشت ...
روزهايي که با چند خاطره تلخ و شيرين به سر رسيد و
تنها يادگار از آن روزها يک قلب شکسته برجا ماند.
روزهاي شيرين عاشقي گذشت و امروز من تنهاي تنهايم ، گذشت
و اينک دلم هواي تو را کرده است...
دلم تنگ است براي آن لحظه هاي شيرين با هم بودنمان !
دلم براي گرفتن آن دستان مهربانت ، بوسه بر روي گونه زيبايت تنگ شده است...
کاش دوباره آن روزهاي شيرين عاشقي مان تکرار مي شد ، کاش دوباره
مي توانستم آن صدايي که شب و روز به من آرامش ميداد را بشنوم...
دلم براي آن خنده هاي قشنگت تنگ شده است عزيزم...
تو رفتي و تنها چند خاطره که هيچگاه نمي توانم فراموش کنم بر جا گذاشتي...
خاطره هايي که ياد آن اين دل عاشقم را مي سوزاند....
دلم بدجور براي تو تنگ است عزيزم....
برگرد! بيا تا فصه نيمه تمام عشق را با شيريني به پايان برسانيم...
برگرد تا قصه من و تو پايانش تلخ و غم انگيز نباشد!
دلم براي لحظه هاي ديدار با تو تنگ شده است...
چه عاشقانه دستانم را مي گرفتي و در کنارم قدم ميزدي ، چه
عاشقانه مرا در آغوش خود مي فشردي و به من مي گفتي که مرا دوست مي داري!
چرا رفتي از کنارم؟ تو رفتي و من تنهاي تنها در اين دنياي
بي محبت با چند خاطره تلخ مانده ام...
برگرد تا دوباره آن خاطره هاي شيرين با هم بودنمان تکرار شود....
دلم بدجور براي تو ، براي حرفهايت ، درد دلهايت ، صداي گريه هايت تنگ شده است..
عزيزم برگرد تا دوباره جان بگيرم و مني که اينک خسته از زندگي ام نفس بگيرم....
با آمدنت مرا دوباره زنده کن و احساس را در وجودم شعله ور کن
تا عاشقانه تر از هميشه از تو و آن عشق پاکت بنويسم...
عزيزم برگرد تا دوباره جان بگيرم
و مني که اينک خسته از زندگي ام نفس بگيرم

گفتمش : دل می خری ؟

برسید چند؟

گفتمش : دل مال تو، تنها بخند !

خنده کرد و دل زدستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل ز دستش روی خاک افتاده بود

جای بایش روی دل جا مانده بود ......

اما همیشه هر شروعی پابانی هم داره .. پایان تلخی که هر روزش بد تر از مرگه ولی با گذشت زمان اون تلخی هم برات طعم شیرینی داره ،


می روم خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ويرانه خويش

بخدا می برم از شهر شما

دل شوريده و ديوانه خويش

می برم، تا كه در آن نقطه دور

شستشويش دهم از رنگ گناه

شستشويش دهم از لكه عشق

زينهمه خواهش بيجا و تباه

همه چیز تموم میشه و سه تا چیر باقی میمونه

تجربه و خاطره و گذر عمر




وقتی به گذر عمرم نگاه میکنم می بینم که ..... کاش هنوز 15 سالم بود تا اشتباهاتم رو تکرار نمی کردم ولی اینم می دونم 5-6 ساله دیگه هم به میگم کاش 25 سالم بود تا اشتبا......
سالهاس که سنگینی گذر ثانیه ها روی دوشم حس میکنم

وقتی به خودم فکر میکنم می بینم این ترانه ابی چقدر باهام صادقه

مثله پروانه ای در مشت
چه آسون میشه ما رو کشت

اما خیلی وقته تصمیم گرفتم که به راحتی کشته نشم .

به خاطره همین دیگه بوم خاطراتم رو روبروی نقاش نمی ذارم
تا به آرامی آغاز به مردنم کنم .

من منتظرت شدم ولي در نزدي

بر زخم دلم گل معطر نزدي

گفتي كه اگر شود مي آيم اما

مرد اين دل و آخرش به او سر نزدي


 


 

هر چه بر من گذشت حقم بود من از اين بيشتر سزاوارم تو گناهي نداري اي زيبا مرگ بر من كه دوستت دارم






 

در جوانی غصه خوردم هیچ کس یادم نکرد / در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد / آتش عشقت چنان از زندگی سیرم بکرد / آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد.

 


تکیه بر دوست مکن محرم اسرار کسی نیست / ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست

 




 


 

آرزو دارم شبي عاشق شوي .آرزو دارم بفهثمي درد را .تلخي برخوردهاي سرد را .مي رسد روزي كه بي من سر كني .مي رسد روزي كه مرگ عشق را باور كني ...

 


 




 

مهر تو به مهر خاتم ندهم ،وصلت به دم مسیح مریم ندهم،عشقت به هزار باغ خرما ندهم،یکدم غم تو به هر دو عالم ندهم

 


سفری غریب داشتم توی چشمای قشنگت،سفری که بر نگشتم غرق شدم توی نگاهت، دل ساده ی ساده کوله بار سفرم بود،چشم تو مثل یه سایه همجا همسفرم بود،من همون لحظه اول آخر راهو میدیدم،تپش عشق و تو رگهام عاشقانه می چشیدم

 





 

تو رو خواستن اشتباه بود - تو رو دیدن یه گناه بود - دلم از گناه نترسید - که وجودت چون پناه بود

 

تو بودی باور من-تو یار و یاور من- تو بودی عشق اول-رفیق آخر من- تو بودی شور هستی-رفیق خوب مستی-تو بودی کعبه ی عشق-مثل خدا پرستی

 


 

 

اندیشیدن به پایان هر چیز شیرینی حضورش را تلخ می کند... بگذار پایان تو را غافلگیر کند درست مانند آغاز

 


 

من برنده ام ... چون نجواهایم را به ترانه های ماندگار تبدیل می کنم.

 

دل آدم ها به اندازه ی حرفهاشون بزرگ نیست ... اما اگه حرفاشون از دل باشه می تونه بزرگترین آدم ها رو بسازه

 

هميشه واسه گلي خاک گلدون باش که اگه به آسمون هم رسيد يادش باشه ريشش کجاست

 

آسمان برای گرفتن ماه تله نمی گذارد ، آزادی ماه است که او را پایبند می کند

 

اگر برگ درخت در پاییز نمی افتاد، جایی برای روئیدن برگ های بهاری پیدا نمی شد.

 

آن کس که با داشته های خوب خود خوشحال نیست ، با برآورده شدن آرزوهایش نیز خوشحال نخواهد بود.

 

درازترین سفر با یک گام برداشتن آغاز می شود.

 

باران را دوست دارم ، چون بی هیچ چشم داشتی به زمین می آید. این فاصله را  با تمام عشق طی می کند تا به ما اهالی خاک نوید تازگی و آبادانی بدهد.

 

جایی در پشت ذهنت ، به خاطر بسپار که اثر انگشت خداوند بر همه چیز هست.

 



 

وفاي شمع را نازم كه بعد از سوختن ...به صد خاكستري در دامن پروانه ميريزد...نه چون انسان كه بعد از رفتن همدم... گل عشقش درون دامن بيگانه ميريزد

 

زندگی مثل دوچرخه سواری می مونه ..واسه حفظ تعادلت هميشه بايد در حركت باشي ....آلبرت انیشتن

 

صدا كن مرا كه صدايت زيباترين نواي عالم است صدا كن مرا كه صدايت قلب شكسته ام را تسكين ميدهد صدا كن مرا تا بدانم كه هنوز از ياد نبرده اي مرا نشسته ام تا شايد صدايم كني صدايم كني ومحبت بي دريقت را نثارم كني

 


 

نشنو از نی ، نی حصیری بی نواست

بشنو از دل ، دل حریم کبریاست

نی بسوزد خاک و خاکستر شود

دل بسوزد خانه ی دلبر شود


 



 


 

هي فلاني مي داني ؟ مي گويند رسم زندگي چنين است...

مي آيند.... مي مانند.... عادت مي دهند.... ومي روند.

وتو در خود مي ماني و تو تنها مي ماني

راستي نگفتي رسم تونيز چنين است؟.... مثل همه فلاني ها....؟


اگر کلمه دوستت دارم قيام عليه بندهاي ميان من و توست اگر کلمه دوستت دارم راضي کننده و تسکين دهنده قلب هاست اگر کلمه دوستت دارم پايان همه جدايي هاست اگر کلمه دوستت دارم نشانگر عشق راستين من به توست اگر کلمه دوستت دارم کليد زندان من و توست پس با تمام وجود فرياد ميزنم دوستت دارم

 



 

عشق اين است که تو با صداي من سخن بگويي و با چشمان من ببيني و هستي را با انگشتان من کشف کني

 



 

نمي دونم که چرا هر وقت به تو مي رسم ، نمي توانم از تو

بگويم. براي گفتنت واژه کم مي آورم. به هر حال ، بدان

که بيشتر از اين حرف ها و واژه ها برايم معنا مي دهي

 


 

 

من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه

اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه

من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه

آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه

برو به ادامه مطلب

دوستت خواهم داشت

به همين واژه ی تبدار قسم

دوستت خواهم داشت

به همين قلب گرفتار قسم

دوستت خواهم داشت

به دل خسته وُ بيمار قسم

دوستت خواهم داشت

به تو و لحظه ی ديدار قسم

دوستت خواهم داشت

به همين حسرت بسيار قسم

دوستت خواهم داشت

به عيار تو به معيار قسم

دوستت خواهم داشت

به گُلِ سايه ی ديوار قسم

دوستت خواهم داشت

به همين لحظه ی اقرار قسم

دوستت خواهم داشت

به تو آری ، به تو بسيار قسم

دوستت خواهم داشت
**

تو یعنی گونه های غنچه ای را
به رسم مهربانی ناز کردن
تو یعنی کوچه باغ آرزو را
به روی گام یاسی باز کردن
تو یعنی وسعت معصوم دل را
به معنای شکفتن هدیه دادن
تو یعنی بوته ای از رازقی را
میان حجم گلدانی نهادن
تو یعنی جستجوی آبی عشق
تو یعنی فصل پک پونه بودن
تو یعنی قصه شوق کبوتر
تو یعنی لذت سبز شکفتن
تو یعنی با تواضع راز دل را
به یک نیلوفر بی کینه گفتن
تو یعنی وسعتی تا بی نهایت
تو یعنی نغمه موزون باران
تو یعنی تا ابد ایینه بودن
برای خاطر دلهای یاران
تو یعنی در حضور نیلی صبح
گلی را به بهار دل سپردن
تو یعنی ارغوانی گشتن و بعد
هزاران دست تنها را فشردن
تو یعنی مثل شبنم عاشقانه
گلوی یاس ها را تازه کردن
تو یعنی حجم رویای گلی را
میان کهکشان اندازه کردن
تو یعنی پونه را زیر باران
میان کهکشان اندازه کردن
تو یعنی بی ریا چون یاس بودن
و یا به شهر شبنم ها رسیدن
تو یعنی انتظار غنچه ها را
میان شهر رویا خواب کردن
تو یعنی غصه های زرد دل را
به رنگ نقره مهتاب کردن
تو یعنی در سحرگاهی طلایی
به یک احساس تشنه آب دادن
تو یعنی نسترن های وفا را
به رسم مهربانی تاب دادن
تو یعنی غربت یک اطلسی را
ز شوق آرزو سرشار کردن
تو یعنی با طلوع آبی مهر
صبور و شوق آرزو سرشار کردن
تو را آن قدر در دل می سرایم
که دل یعنی ترا زیبا سرودن
فدای تو شقایق احساس
و رویای بی آغاز سرودن.

سلامی به گرمی آفتاب وبه بلندی آسمان بی کران

ووسعت دریا به تو ای کسی که سپیده دم وجودم ازتو

آغازشدوتازمانی که شب زندگانی منفرا رسد توبه من

نوروگرما خواهی داد تویی که دررگهای من جاری هستی

وتویی که در قلب من می تپی وتویی که به من دوست

داشتن رایاد دادی وتویی که همیشه دوستت داشته ام

وخواهم داشت،تویی که اگرنبودی روزمن خورشید وشبم

ماه وستاره نداشت ولب من لبخند را یادنمی گرفت ومن

پرستش وعشق را یادنمی گرفتم وباورنمی کردم که

اگرتونبودی من هم نبودم توسرچشمه ی هستی و

وجودمنی پس بامن بمان عشقم.                                    

درانتظارتو....   

با زندگي بيگانه ام

مستم اگر يا گيج و سرگردان و مدهوشم

اگر بي صاحب و بي چيز و ناراحت

خراب اندر خراب و خانه بر دوشم

اگر فرياد منطق هيچ تأثيري ندارد

در دل تاريك و گنگ و لال و صاحب مرده ي گوشم

به مرگ مادرم : مردم

شما اي مردم عادي

كه من احساس انساني خودرا

بر سرشك ساده ي رنج فلاكت بارتان

بي شبهه مديونم

ميان موج وحشتناكي از بيداد اين دنيا

در اعماق دل آغشته با خونم

هزار درد دارم

درد دارم

ازدیروز ها به دنبالت دویدم وبه امیددیدارت به امروزرسیدم ولی افسوس،افسوس که توبه فرداها سفرکردی.

وقتی بارون می باره روغبارجاده ها،وقتی خاطره های تورویادم میاره،تازه احساس می کنم که چشمام بارونیه،پشت این پنجره هاداره بارون می باره.

لحظه به لحظه دم به دم ساعت به ساعت خواهمت،اگرخوشم یاناخوشم درهردو حالت خواهمت،گرزبانم رابه جرم خواستنت بیرون کشند،آن زمان ای نازنین من بااشاره خواهمت.

بی توبودن کارمن نیست تادلت نرفته برگرد،ماکه راهمون یکی بود چراجاده ماروگم کرد.

به پاکی قلبت قسم ندونطنین صدایت نمیتوانم زندگی کنم ای کاش بدانی درتک تک لحظه هایم جاگرفتی وبرای من هیچ چیزآرامش بخش ترازباتوبودن نیست.

آدماازآدمازود سیرمیشن،آدماازعشق هم دلگیر میشن،آدماروعشقشون پامیذارن،آدما آدمو تنها میذارن،منودیگه  نمی خوای خوب میدونم،توکتاب  دلت اینو می خونم.

غمگین وبی قرارم،زخمی ترازبهارم،وقتی توروندارم،نفرین به هرچی دارم.

یه عالمه غصه توسینه دارم،به کی بگم که همزبون ندارم،کارمن شده غم روی غم گذاشتن،توی باغ دل غنچه غم کاشتن،عاشق من تشنه به خونم شده،غم خودش رو به دست من سپرده.

نگاهی کردودربه درکرد،یقین کردعاشقم بعدش سفرکرد،شکستی خورد وآمدتابماند،ولی من رفته بودم اوضررکرد.

انکه شوق زندگی درانگیزد تویی،آن که مهرش بادل وجانم درآمیزد تویی،آخرین نقشی که شب درخاطرم ماندزتوست،اولین یادی که صبح ازخاطرم خیزد تویی.

منی که باشبنم چشمات میگرفتم وضو،حالا دیدن تو برام شده یه آرزو.

زندگی مثل گل یاس پرازخاطرهاست،وتوشبگردصمیمانه رویای منی،که نسیم نگهت وشمیم نفست،سایبان تن بی روح من است،ای تب زیستنم بامن باش وبمون.

کاش می شدلحظه هاراقاب کرد،روزهای تیره را درخواب کرد،کش دنیا تاهمیشه مهربان وساده بود،یابه آدم هارسم عاشقی آموخته بود،کاش می شدقفل دل را باز کرد،در کنار اشک ولبخند زندگی آغاز کرد.

زچشمم هرچه دورافتی به دل نزدیک تر باشی،توراکی می تواند روزگار ازیاد من بگیرد.

تو اولین جنگاوری بودی که قلعه قلب مرا با تیر نگاهت و کمان ابروانت فتح کردی ومرا اسیر قلب خود ساختی.

فریاد زدم بدونی بیزارم از جدایی ،دلم برات تنگ شده عزیز دل کجایی.

زیر رگبار نگاهت دلم انگار زیرورو شد،برای داشتن عشقت همه جونم آرزو شد،تا نفس کشیدی انگار نفسم پرید تو سینه،ابر وباد ودریا گفتن حس عاشقی همینه.

داستان زندگی من قصه ای است که متن آن وجود تو وپایان آن نبود توست.

بین این همه غریبه یه نفر مثل تو میشه،آشنایی که تو قلبم می مونه واسه همیشه،نمی تونم نمیتونم که تو رو رها کنم،بعد تو من چه کسی رو عشق من صدا کنم.

مانده ام با غم هجران نگارم چه کنم،عمر بگذشت وندیدم رخ یارم چه کنم ،چشم آلوده کجا دیدن دلدار کجا،چشم دیدار رخ دوست ندارم چه کنم.

عشق را هر که در قلبم نوشت،کرد آن را خراب سرنوشت،دلم را هرچه به دست آورد، زد خنجر به قلبم مرا لایق ندانست.

عشق رازی است مقدس برای کسانی که عاشقند، عشق برای همیشه بی کلام می ماند،اما برای کسانی که عشق نمیورزند عشق شوخی بی رحمانه ای بیش نیست.

عشق بافتن جامه ای است که تار و پودش رشته هایی از قلب ماست،عشق ساختن خانه ای است ازجنس مهربانی،صادقانه می گویم دوستت دارم وهر فکرو نفس من آغشته به توست.

دوست دارم توسخن گویی ومن فقط گوش کنم،غم دل را به کلام تو فراموش کنم،سینه بشکافم وقلبم به تو تقدیم کنم،تابدانی که جای تو فقط درقلب من است.

لحظه لحظه انتظار را با عشق تو می گذرانم،وهر لحظه نام زیبای تو را زیر لب زمزمه میکنم،قلب عاشق من فقط تو را می خواهد وفقط به خاطر وجود توست که می تپد.

من منتظرت شدم ولی در نزدی،بر زخم دلم گل معطر نزدی،گفتی که اگر شود می ایم اما، مرد این دل وآخرش به او سر نزدی.

غم بی تو ماندن آنچنان سنگین است که به هر آیینه ای می نگردم،می شکند.